Cały art jest dość ciekawy, porusza trudny temat do jednoznacznego wyjaśnienia, ogółem Good Job, ale mam kilka ale z którymi się nie zgadzam, to że dzieciarnia jest kochana ponad miare przez swoich rodziców którzy ich rozpieszczają wydaje mi się nie być zbyt wielkim problemem w dzisiejszym świecie, imo tacy rodzice gdy ich pociecha zaczyna mieć problemy w szkole etc~ mimo wszystko naciskają i jak to mówią dają tego buta napędowego. Gorzej jest gdy „ulica” chowa dzieci wtedy mamy do czynienia z totalną patologią albo wynaturzeniem o skutkach której ładnie wyżej napisałeś.

Druga sprawa, tematy tabu w naszych domach, kolejny szpryc do trumny, jak dzieciarni się nie wytłumaczy że nie pal bo są takie i takie konsekwencje ale wybór PO 18 roku życia należy do Ciebie, tak samo z seksem, alkoholem pozostają w naszym kraju daleko w tyle. Ot dowie się gówniarz lub gówniara od kolegów niekoniecznie tych dobrych a potem mamy różne dziwy na tym świecie.

Kolejna sprawa satysfakcja, tego się nie da zmienić postęp cywilizacyjny nam ją zabiera, urywanie kontaktów ze znajomymi ale tych kontaktów bezpośrednich a nie tel, gg, kom, sms. Jeszcze troche i jak będziesz chciał się skontaktować z kumplem to pomyślisz o nim a jemu w dupie zacznie brzęczeć dzwoneczek. Świat schodzi na psy.

Ostatnia sprawa, nie zawsze możemy być sobą, czasami okłamujemy samych siebie, lub zakładamy „maske” aby nie mieć kłopotów/zdobyć prace/mieć swięty spokój. Dlatego z czasem tych masek zbiera się tak wiele że na końcu sam nie wiesz jaki byłeś najpierw.

/End~ regards the lost bastard.

Przepraszam za nieporozumienie, bo wiem, że Wiara Katolicka leży Ci na sercu. Pozdrawiam

Jeszcze dodam na temat satysfakcji – oczywiście, że człowiek zawsze sięgał do zyskania jej, ale najważniejsze jest to, że wraz z cywilizacją człowiek sięga do tego coraz bardziej okrężnie, aż zapomina pomyśleć logicznie – po co. I taka pętęlka wiąże się ściśle pomiędzy ludźmi. Nie mówię KTO, ale że W OGÓLE (!) tak jest.

Natomiast Trey: zwróciłeś uwagę na coś bardzo ważnego – „dlaczego ostatnio obserwujesz takie coś, że ludzie nie zauważają powolnych przemian u innych tylko kierują się wydarzeniami”? Zdecydowanie nie ująłbym tego lepiej, kiedyś dokładnie nad czymś takim się zastanawiałem :) Doszedłem do wniosku, że to zwykła niechęć poznawania kogoś. Załóżmy – ktoś okazał się „na starcie” jakimś przygłupem, to się już nie zainteresujemy, że jest artystą w jakiejś dziedzinie, albo że ten „przygłup”, to przyszłościowy aktor i po prostu ćwiczy :) Stawiamy błędny wniosek na początku i dopiero kiedy coś jakimś przypadkiem (na przykład osiemnastką) nas oświeci, to być może zainteresujemy się tą osobą, aby „zaktualizować” jej (ideologiczną) Twarz w naszej pamięci. Nie nazwę tego inaczej jak zwykłą olewczością nad drugą osobą.

Płynna przemiana ma również związek ze szkołą i sprawiedliwością w stylu – „tamten koleś wie kiedy oszukiwać poprzez szukanie nauczyciela, który nie zanotuje rzucania papierków na lekcji i robi to kilka razy w tygodniu, a ja spróbuję wywrzeć jakąkolwiek niewinną dyskusję raz na kilka miesięcy tam gdzie nie trzeba – i dostaję po ogonie”. Potem ciągle takiemu kolesiowi (ok, przyznam się, że mi) dokucza to, że on siedzi prawie cały rok szkolny grzecznie, a wychowawca nie widzi u niego poprawy, a także prawdziwości „tamtych kolesi”. To jest akurat nie przemiana wiekowa, ale ma dosyć silny związek ze zdobywaniem doświadczenia i przemianą decyzyjną ze względu na jakieś wydarzenia. Dostało się uwagę raz w szkole za jakieś wydarzenie, szybko jest się znanym pomiędzy klasami i potem zostaje opinia „odważny idiota” itp. Ta osoba znów musi się czymś wykazać ponad podstawowe czynności, aby naprawić swój „wizerunek”.

Wielebny Kubo: Sarmaci? Okej ;) A ja sięgam nawet do czasów „pierwotnych” ;> Poza tym Sarmatom nie trzeba było komórek, oni się bawili po prostu i to im starczyło. A teraz rośnie nam materializm i dodatkowa chęć zdobycia czegoś „fajnego”, oprócz zabawy.

A czy osiemnastki negatywne? Napisałeś „na pozór”. Na pozór, to właśnie jest odwrotnie :) Ogólnie wszystko obiega wokół tego „szału”, że „wszyscy” będą mieć. I – jak podkreśliłem – nie twierdzę, że jest to niechwalebne, ale ludzie za często nie wiedzą nawet „na co im to” :) To jest w zasadzie sentencją całego tekstu, co można spokojnie wywnioskować z jego czytania.

Pozdrawiam serdecznie jeszcze raz, w imieniu zarówno moim jak i Ani, Naszych Komentatorów :)

Zwracam na to uwagę, ponieważ ze strony drugiej, odbierasz osiemnastki jako wytwór czegoś na pozór negatywnego. Impreza jest pojęciem szeroce względnym, i tylko od charakteru jednostki, bądź grupy społecznej zależy jak miałaby ona wyglądać :D
Naturalnie, grunt tkwi w Satysfakcji.
A materializm zasiany w głowach naszych młodych pokoleń, zbiera swoje żniwa. Bardzo trafnie dostrzegliście brak jakiejś zasadniczej granicy między 17 a 18 rokiem życia, a słowa Ani

„[..] trzeba dorosnąć – dorosnąć moralnie i psychicznie, a nie Tylko prawnie.”

winny być uwieńczeniem tego życiowego posta :)

Peace